வேஷமும் நிஜமும்

செய் தவ வேடம் மெய்யில் தாங்கி,

கைதவ ஒழுக்கம் உள் வைத்துப் பொதிந்தும்,

வடதிசைக் குன்றம் வாய் பிளந்தன்ன

கடவுள் மன்றில் திருநடம் கும்பிட்டு

உய்வது கிடைத்தனன், யானே உய்தற்கு

ஒரு பெரும் தவமும் உஞற்றிலன், உஞற்றாது

எளிதினில் பெற்றது என் எனக் கிளப்பின்,

கூடா ஒழுக்கம் பூண்டும் வேடம்

கொண்டதற்கு ஏற்ப நின் தொண்டரொடு பயிறலின்

பூண்ட அவ்வேடம் காண்தொறும் காண்தொறும்

நின் நிலை என்னிடத்து உன்னி உன்னிப்

பல்நாள் நோக்கினர் ஆகலின், அன்னவர்

பாவனை முற்றியப் பாவகப் பயனின் யான்

மேவரப் பெற்றனன்போலும்!

நூல்: சிதம்பர மும்மணிக் கோவை

பாடியவர்: குமர குருபரர்

நான் ஒரு பெரிய தவ ஞானியைப்போல் என் உடல் எங்கும் வேஷம் போட்டுக்கொண்டேன். ஆனால், எனக்குள் நிறைந்திருந்தது மொத்தமும் பொய், புரட்டு, வஞ்சகம்.

அதன்பிறகு, வட திசையில் உள்ள மேரு மலை வாய் பிளந்ததுபோன்ற அம்பலத்தில் சிவபெருமான் நிகழ்த்தும் திருநடனத்தைப் பார்த்தேன். பிறவிப் பயனை அடைந்தேன்.

இந்தப் பெரிய பெருமையை அடைவதற்காக நான் எந்த முயற்சியையும் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. ஆனாலும் எனக்கு அந்தப் பேறு கிடைத்தது. ஏன்?

ஒரே காரணம்தான். நான் தவறான பழக்கங்களைக் கொண்டிருந்தாலும், உன்னுடைய பக்தனாக வேஷம் போட்ட காரணத்தால், உனது மற்ற (நிஜமான) அடியவர்களுடன் பழகவேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. அதனால் நானும் கொஞ்சம் திருந்தினேன்.

தவிர, நான் போட்ட வேஷத்தை மக்கள் தினம் தினம் பார்த்தார்கள். என்னை ஓர் உண்மையான பக்தன் என்று அவர்கள் நினைத்துவிட்டார்கள். சொல்லப்போனால், அவர்கள் என்னில் உன்னைப் பார்த்தார்கள்.

இப்படி அவர்கள் தொடர்ந்து பல நாள் எனக்குள் உன்னைப் பார்த்துவந்ததால், ஒருகட்டத்தில் அந்த பாவனையே உண்மையாகிவிட்டதோ? அதனால்தான் எனக்கு இந்தப் பெரிய அதிர்ஷ்டம் கிடைத்ததோ?

துக்கடா

• ஒரு பிரபலமான கதை கேட்டிருப்பீர்கள். திருடன் ஒருவன் போலிஸிடமிருந்து தப்பிப்பதற்காக சாமியார் வேஷம் போடுவான். அப்போது அவனை அரசன் தொடங்கி எல்லாரும் வணங்க, ‘வெறும் வேஷத்துக்கே இத்தனை மரியாதை என்றால், நிஜமாகவே நான் துறவி ஆகிவிட்டால் என்ன?’ என்று யோசித்துத் திருந்துவான். கிட்டத்தட்ட அதேமாதிரி ஒரு கருத்தைக் குமர குருபரரின் இந்த வரிகளும் வெளிப்படுத்துகின்றன
• ’வேஷத்திலிருந்து நிஜம் பிறப்பதா? இந்தக் காலத்துல இதெல்லாம் சாத்தியமே இல்லை’ங்கறீங்களா? அதுவும் உண்மைதான்!

355/365

About these ads