Monthly Archives: September 2011

வாடிய பயிரைக் கண்டபோதெல்லாம் …..வாடினேன், பசியினால் இளைத்தே வீடுதோறு(ம்) இரந்தும் பசி அறாது அயர்ந்த …..வெற்றரைக் கண்டு உளம் பதைத்தேன் நீடிய பிணியால் வருந்துகின்றோர் என் …..நேர் உறக் கண்டு உளம் துடித்தேன் ஈடு இன் மானிகளாய் ஏழைகளாய் நெஞ்சு …..இளைத்தவர் தமைக் கண்டே இளைத்தேன். நூல்: திருவருட்பா (#3471) பாடியவர்: இராமலிங்க வள்ளலார் (மிகச் … Continue reading →

காணாமல் வேணதெல்லாம் கத்தலாம்; கற்றோர்முன் கோணாமல் வாய்திறக்கக் கூடாதே – நாணாமல் பேச்சுப்பேச்சு என்னும், பெரும்பூனை வந்தாக்கால் கீச்சுக்கீச்சு என்னும் கிளி. நூல்: தனிப்பாடல் பாடியவர்: ஔவையார் சூழல்: சோழன் சபை. அரைகுறை ஞானம் கொண்ட சில புலவர்கள் அலட்டலாகத் தங்களுடைய புகழைத் தாங்களே ‘பாடி’க்கொண்டிருந்தார்கள். இதைப் பார்த்த ஔவையாருக்குச் சிரிப்புதான் வந்தது. இந்தப் பாடலைப் … Continue reading →

அட்டு ஆனானே குட்டுவன் அடுதொறும் பெற்று ஆனாரே பரிசிலர் களிறே வரைமிசை இழிதரும் அருவியின் மாடத்து வளிமுனை அவிர்வரும் கொடி நுடங்கு தெருவில் சொரிசுரை கவரு நெய்வழிபு உராலின் பாண்டில் விளக்குப் பரூஉச் சுடர் அழல நல்நுதல் விறலியர் ஆடும் தொல் நகர் வரைப் பின் அவன் உரை ஆனாவே நூல்: பதிற்றுப் பத்து (#47) … Continue reading →

பல்உயிரும் பல உலகும் ….படைத்து அளித்துத் துடைக்கினும் ஓர் எல்லைஅறு பரம்பொருள்முன் ….இருந்தபடி இருப்பதுபோல் கன்னடமும் களிதெலுங்கும் ….கவின்மலையாளமும் துளுவும் உன் உதரத்து உதித்து எழுந்தே ….ஒன்று பல ஆயிடினும் ஆரியம்போல் உலகவழக்கு ….அழிந்து ஒழிந்து சிதையா உன் சீர் இளமைத் திறம்வியந்து ….செயல்மறந்து வாழ்த்துதுமே! நூல்: மனோன்மணீயம் பாடியவர்: சுந்தரம் பிள்ளை (அடிக்கோடிடப்பட்டுள்ள வார்த்தைகள் … Continue reading →